Een broer die al jarenlang enthousiast brandweervrijwilliger is. Probeer dan maar eens om niet met het rode virus besmet te raken. Precies zoals het ging in huize Vogel, in Boven-Hardinxveld. Twaalf jaar terug trad Wouter in de voetsporen van Ruben. En met dezelfde motivatie: ‘Je wilt iets doen voor de mensen en de samenleving.’ Ook al gebeurt het in zijn dorp niet op grote schaal. ‘Dertig uitrukken per jaar. Dat valt wel mee, toch?’
Voor Wouter blijft uitrukken beperkt tot de avonduren en de weekends. Sinds de verhuizing van zijn werkgever Damen Shipyards is Gorinchem overdag zijn thuishaven. ‘Maar daarvoor was ik altijd inzetbaar. Ja, dat mocht gewoon van de baas.’ Voor die baas is Wouter inbouwmonteur, ‘van alles wat op en aan een schip zit’.
Een beetje uithoudingsvermogen
Die achtergrond kwam van pas, toen hij solliciteerde bij de post Boven-Hardinxveld. ‘Het was niet dat ik helemaal niks kon, toen ik net bij de brandweer zat. Ik ben best wel technisch. En je ziet toch dat veel dingen overeenkomen.’ Technisch of handig zijn is geen voorwaarde om brandweerman te worden. ‘We hebben timmerlieden in de ploeg, werkvoorbereiders, iemand die in de staalbouw zit. Maar ook een paar die op kantoor werken. Je moet een aanpakker zijn. Niet gauw in paniek raken. En je moet een beetje uithoudingsvermogen hebben.’
Wat hij zich nog herinnert van zijn ‘vuurdoop’? ‘Dat ik die eerste keer in de kazerne heel goed ben opgevangen! Het zijn echt enthousiastelingen. We hebben een mooie ploeg. Elf man, en een opstapper die in Werkendam woont maar hier werkt. We hebben het leuk onderling. Maar elf man is eigenlijk net iets te weinig.’
'Als het even kan ben ik erbij'
Hij weet het, dat de verplichting om elke week te oefenen voor sommigen weleens een barrière is om manschap te worden. ‘Bij ons is het drie weken achter elkaar en dan een week niet. Maar als het even kan ben ik erbij. Je leert altijd weer iets nieuws met oefenen. Die oefenavonden zijn altijd gezellig. Het gaat er ontspannen aan toe. Je leert elkaar weer eens op een andere manier kennen. Het voelt alsof je allemaal familie van elkaar bent.’ Ook letterlijk in zijn geval, met broer Ruben samen op de wagen. ‘En een zwager zit er ook nog bij.’
Enthousiaste reacties
Iets doen voor de samenleving is nog altijd zijn drijfveer. ‘En ja, dat wordt gewaardeerd. Zeker als je ergens geweest bent met de brandweerwagen wordt er altijd enthousiast gereageerd. Een bedankje, een kaartje, een aardigheidje. Je krijgt weleens wat. Nee, dat hoeft helemaal niet. Ik doe het voor een ander, ik doe het niet voor mezelf.’
Brandweer Zuid Holland Zuid © 2025