In het dagelijks leven is Anne-Jan Meerkerk verpleegkundige op de ambulance in Dordrecht, bij de Ambulancedienst Zuid-Holland Zuid. Als hij klaar is met het werk, gaat de pieper voor de brandweer aan. Dan is hij beschikbaar als vrijwilliger: als bevelvoerder, als manschap of als chauffeur-pompbediener. Oók weleens onderweg naar een plek waar iets ernstigs is gebeurd. ‘Ja, die kronkel moet je wel een beetje hebben’, lacht hij.

In 2007 begon Anne-Jan bij post Bleskensgraaf. Z’n motivatie om het al negentien jaar vol te houden? ‘Omdat het leuk is! ’Helemaal onverwacht kwam zijn sollicitatie bij de post niet. ‘Mijn vader zat ook bij de brandweer. Als de pieper ging rukte ik altijd mee uit naar de kazerne. We gingen ook weleens bij de brand kijken. Het zat er al van jongs af aan in. Ik vond het altijd al leuk, denk ik. Problemen oplossen.’

Zijn baan bij de ambulancedienst is geen doorsnee-job. Anne-Jan heeft onregelmatige diensten, en kan niet altijd reageren op een melding. ‘Soms ben ik overdag beschikbaar, soms in het weekend, soms helemaal niet. Ik heb nu nachtdienst, maar dat maakt me niet uit als de pieper gaat. Niet dat het ideaal is hoor, want jij bent net wakker terwijl de rest de hele dag al wakker is. Maar in principe ga ik mee. Gewoon omdat het té leuk is. En het komt ook goed uit met onregelmatige diensten. ’s Nachts kan ik door mijn werk niet altijd mee. Maar dan zijn er voldoende anderen beschikbaar. Op de dag is dat niet altijd het geval.’

35 uitrukken per jaar
Hij begon als manschap, maar is inmiddels ook chauffeur-pompbediener en bevelvoerder. Anne-Jan: ‘Mijn beroep op de ambulance is niet technisch. Door mijn functie als chauffeur-pompbediener ben ik juist wel met technische dingen bezig. Dat vind ik heel interessant. En bevelvoerder heb ik erbij gedaan omdat het leuk is. Je hebt in Bleskensgraaf 35 uitrukken per jaar. Als ik er de helft bij ben, blijven er nog zo’n vijftien over. Dat is iets meer dan één per maand.’

Nieuwe collega's worden goed opgevangen
Nieuwe collega’s kunnen in de kazerne aan de Van Beukelaarweg 8 op een warm onthaal rekenen. ‘Je komt er makkelijk tussen. Over het algemeen ken je linksom of rechtsom al mensen vanuit het dorp. In onze ploeg zijn ook een aantal opstappers, manschappen die ergens anders wonen maar in Bleskensgraaf werken. Die worden ook goed opgevangen.’

Allemaal een andere achtergrond
Het team van vijftien collega’s telt ook twee vrouwen. Die kun je er goed bij hebben, volgens bevelvoerder Anne-Jan. ‘Vrouwen neigen wat meer naar de zorgkant, een aspect dat goed van pas komt tijdens een hulpverlening met slachtoffers. De kracht van een team vrijwilligers is dat je allemaal een andere achtergrond hebt. Iedereen is met zijn of haar eigen expertise op beslissende momenten van meerwaarde.’